David Vindt Een Dode Duif is een korte fictiefilm die vertrekt vanuit een ogenschijnlijk eenvoudig en alledaags moment, maar langzaam uitgroeit tot een verhaal met een onverwachte onderlaag. Wat begint als een toevallige vondst in de publieke ruimte, zet een reeks gebeurtenissen en gedachten in gang die steeds meer spanning en betekenis krijgen.
De film onderzoekt hoe kleine observaties kunnen uitgroeien tot iets groters wanneer ze worden gefilterd door persoonlijke interpretatie, emotie en verbeelding. De realiteit blijft daarbij bewust ambigu: wat feit is en wat projectie is, loopt voortdurend door elkaar heen.
Door een minimalistische insteek en focus op sfeer en observatie ontstaat een intieme korte film die draait om betekenisgeving, toeval en de manier waarop we omgaan met iets dat op het eerste gezicht onbeduidend lijkt.